تبليغاتX
افغانستان امید دوباره من

راهپیمایی مهاجرین افغانی مقیم ایتالیا :


از : محسنی در شهر روم.


دیروز پنجشنبه راهپیمایی توسط مهاجرین افغانی مقیم ایتالیاعلیه جنایات وحشیانه کوچی ها در مناطق هزاره بویژه منطقه بهسود در میدان سان کوستنزا واقع در خیابان نومینتانا جایی که سفارت افغانستان و بقیه دیگر سفارت های خارجی واقع است برگذار گردید.
این راهپیمایی را مهاجرین افغانی شهر روم و حومه تشکیل می داد . گرچه تعداد افغانی مقیم شهر روم زیاد نیست ولی باز هم با حضور صمیمانه و با صف های منظم با شعار های اسکان دایمی کوچی ها و مقامات دولتی چرا ساکت نشسته و بهسود در آتش می سوزد ،جهان خاموش است،به راهپیمایی خود ادامه دادند.


در ابتدا طبق درخواست اجازه کمیته از پلیس شهر روم برای راهپیمایی در جلوی سفارت کبرای افغانستان در روم ،قرار بود این راهپیمایی در خیابان اصلی برگذار شود. ولی بعدا پلیس از وارد شدن تظاهرات به خیابان اصلی جلوگیری نموده ودر خیابان فرعی اجازه مظاهره را داده بود ، بعدا فقط به 50 نفر از مظاهر کننده گان اجازه رفتن در خیابان اصلی در مقابل سفارت را دادند. ولی مظاهر کننده به زبان های ایتالیایی و انگلیسی خواستار رفتن تمامی مظاهر کننده گان در جلوی سفارت بود که با ممانعت پلیس روبرو شد.
تعدادی مظاهر کننده گان به 250 تا 350 نفر می رسید.
در ساعت 10.30 رئیس پلیس طبق پیامی از طرف سفارت به آقای اسماعیلی که سفیر فقط میخواهد شخص آقای اسماعلی ( رئیس انجمن افغانی های مقیم ایتالیا) ویکی از مظاهر کننده را ملاقات ؛ و قطع نامه را تحویل سفیر دهد و لی در هنگام رفتن آاقای اسماعیلی و لطیف تلاش (سخنگویی کمیته برگزاری تظاهرات) در سفارت نه تنها سفیر حضور نیافته بلکه دوتن از معاونین خود را برای تحویل قطع نامه فرستاده بود و طبق اظهارات آقای اسماعیلی یکی از معاونین اصلا از قضیه بهسود ناخبر بوده وفکر می کرده که ظاهر کننده گان به خاطر پاسپورت و یا اقامت به مظاهره پرداختند.
آقای اسماعیلی ضمن تشریح علت راهپیمایی به معاون سفیر از او خواسته تا جناب سفیر بعنوان نماینده سیاسی دولت افغانستان در جمع تظاهرات کننده آمده و با آنها صحبت و قطع نامه را تسلیم و به مقامات مسئول تحویل دهد.


که متاسفانه سفیر حضور نیافته وآقای اسماعیلی مجبور قطعنامه را تحویل معاون وی نموده است.
نکته جالب اینکه سه روز پیش از تظاهرا ت در مقابل سفارت پلیس مخصوص ایتالیایی با اسلحه و جیب حضور پیدا کرده که در روز تظاهرات تنها در مقابل سفارت به 3 تا می رسید. به غیر از این در کنارتظاهرات کننده گان نیز تعدادی زیادی سربازان ایتالیایی برای امنیت حضور داشته اند.
در آخر تنها 50 نفری که اجازه حضور در مقابل سفارت داشتند در همان جا قطعنامه خود را قرائت نمودند و راهپیمایی مصالحت آمیز خود پایان داند.

+ نوشته شده توسط rawof در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت 13:37 |

 

آدمکشان آزادانه و مسلح همراه با نيروهای دولتی قدم می زنند

آدمکشان آزادانه و مسلح همراه با نيروهای دولتی قدم می زنند آدمکشان آزادانه و مسلح همراه با نيروهای دولتی قدم می زنند آدمکشان آزادانه و مسلح همراه با نيروهای دولتی قدم می زنند


کودک، زن و مرد بی دفاع کشته می شود!

کودک، زن و مرد بی دفاع کشته می شود! کودک، زن و مرد بی دفاع، کوچ داده می شود!


کودک، زن و مرد بی دفاع، کوچ داده می شود!

کودک، زن و مرد بی دفاع، کوچ داده می شود! کودک، زن و مرد بی دفاع، کوچ داده می شود! کودک، زن و مرد بی دفاع، کوچ داده می شود!


غارت و از بين بردن دارايی های مردم بهسود

غارت و از بين بردن دارايی های مردم بهسود


گزارش تلويزيونی از کوچ اجباری در بهسود

 

  • با سلام خدمت تمام برادران و خواهران عزیزم چه در افغانستان و چه در دیگر نقاط جهان که هستند . این که کوچی ها به بهسود و یا دیگر مناطق هزاره جات یورش برده و مردم را مورد غارت قرار می دهند دیگر برای دولت افغانستان یک امر بسیار عادی است . در روزی که تظاهرات علیه دولت صورت گرفت (1/5/1387) تا به امروز که مورخ 8/5/1387 می باشد با گذشت یک هفته از تظاهرات هنوز از بهسود خبر می رسد که جنگ پایان نیافته و چور و چپاول کوچی ها (طالبان مسلح) ادامه دارد و دولت هیچگونه عملی برای آرام ساختن منطقه از خود نشان نداده است آیا دولتی که با طالبان مسلح یکجای شده می تواند با دوستان خویش ( طالبان) دستور بیرون شدن دهد ؟ آیا چنین چیزی امکان پذیر است ؟
بنابراین ما مهاجرین افغانی مقیم  ایتالیا :
 
یه خاطر حمایت از حقوق بر حقه خود و محکوم کردن حمله ناشیانه کوجی ها به مردم ما در بهسود روز ۵ شنبه در شهر روم گردهم می آیم و این تجاوز را محکوم می کنیم.
نافته نماند قرار است در دیگر گشورهای عضو اتحادیه اروبا نیز تظاهرات مشابه بر گذار گردد.
+ نوشته شده توسط rawof در سه شنبه پانزدهم مرداد 1387 و ساعت 13:0 |
   
برق آفتابی: تحولی در روستاهای بامیان
 

 
 
صفحه نوری
استفاده از صفحه های نوری- که انرژی نوری را به انرژی برقی تبدیل می کنند- اخیراً در افغانستان رواج گسترده ای یافته است
در حالی که انتقادات زیادی در مورد پروژه توزیع صفحه های آفتابی در ولایت بامیان در مرکز افغانستان مطرح شده، مردم می گویند این پروژه سهولتهایی را نصیب آنان کرده است.

استفاده از صفحه های آفتابی - که انرژی خورشیدی را به انرژی برقی تبدیل می کنند- اخیراً در افغانستان رواج گسترده ای یافته است. به ویژه در روستاهای این کشور برای روشن کردن چراغ و تلویزیون با برق صفحه نوری و باتری بیشتر رایج شده است.

یک روستایی در ولسوالی پنجاب ولایت بامیان گفت او پیش از این هرگز از نیروی برق استفاده نکرده بود، ‌اما اکنون او در خانه خود به برکت یک صفحه نوری چند ساعت در شب از این نیرو استفاده می کند.

تحول

این مرد که ابراهیم نام دارد گفت روشن کردن چراغ برقی در خانه او تحولی شمرده می شود. به گفته او این نخستین بار است که در سقف خانه او چراغ برق روشن می شود.

ابراهیم استفاده از تلویزیون و ماهواره را تحولی بزرگتر در زندگی خانواده خود می داند. او می گوید اکنون از آخرین خبرهای کشور و جهان از طریق صفحه رنگی تلویزیون خود آگاه می شود.

ابراهیم هر روز شامگاه، که از مزرعه کوچک خود به خانه بر می گردد، ‌لامپ را روشن می کند و در روشنی آن از درسهای فرزندان خود وارسی می کند.

به گفته او پیش از این در روشنی چراغ نفتی این کار بسیار دشوار بود؛ اما اکنون تا پاسی از شب با فرزندان خود بیدار می ماند و پس از اتمام تکلیف خانگی فرزندان خود به تماشای تلویزیون می پردازد.

شاه حسن موسوی، ‌یکی از مسئولان اجرایی برنامه همبستگی ملی- که صفحه های نوری از طریق این برنامه به مردم توزیع می شود- در پنجاب ‌گفت بیش از ۶۰ درصد مردم در هنگام اجرای برنامه همبستگی ملی توزیع صفحه های نوری را انتخاب کردند.

او گفت مردم از توزیع صفحات نوری راضی هستند. او استفاده از نوری در شب، ساعات کاری مردم را در خانه های آنان افزایش داده است.

ماهواره
آنتن تلویزیون
 ابراهیم استفاده از تلویزیون و ماهواره را تحولی بزرگتر در زندگی خانواده خود می داند
 
آقای موسوی گفت خانه هایی که اکنون از صفحه نوری و نور برق استفاده می کنند، ‌شبها چند ساعت را در انجام کارهایی مانند خیاطی، ‌گلدوزی و ‌آموزش سپری می کنند.

آقای موسوی افزود او با خانواده هایی ملاقات کرده است که هرگز روشنی برق را ندیده بودند؛ ‌اما اکنون هم از روشنی برق استفاده می کنند و هم در خانه خود تلویزیون روشن می کنند.

اما عبدالصمد محمودی، ‌روستایی دیگر در منطقه "آهوتو" انتقادهایی را در مورد برنامه توزیع صفحات نوری به مردم مطرح کرد.

ناپایدار

به باور آقای محمودی توزیع صفحه نوری یک برنامه پایدار و زیربنایی نیست. در ضمن آقای محمودی گفت نگهداری صفحه نوری- که یک لوح شیشه ای است- در بامهای روستاییان کار دشواری است.

آقای محمودی گفت استفاده از صفحه نوری برای مردم در واقعیت گران تر از چراغ نفتی تمام می شود. او توضیح داد که استفاده از این صفحه بدون خرید یک باتری ناممکن است و این باتری، به گفته او، از ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ افغانی (واحد پول افغانستان) قیمت دارد. به گفته او این باتریها حد اکثر تا دو سال دوام می آورد.

آقای محمودی به این باور است که در برخی موارد صفحه نوری باعث تنش در روابط روستاییان شده است. به گفته او بسیاری از روستاییانی که خانه و زمین ندارند، هنگام رفتن از روستاها و انتقال صفحه نوری خود، با مخالفت اعضای شورای همبستگی ملی و افراد زمین دار مواجه می شوند.

این مشکلی است که آقای موسوی هم شاهد موارد متعدد آن در روستاهای مختلف در ولسوالی پنجاب بوده است.

پول هنگفت

ابراهیم اکبری، ولسوال پنجاب با انتقاد از مسئولان اجرایی برنامه همبستگی ملی گفت آنان مردم را تشویق کرده اند که هنگام اجرای این برنامه در روستاها خریدن صفحه نوری را انتخاب کنند.

او افزود دلیل تشویق مردم برای خرید صفحه نوری ارتباط میان این مسئولان و شرکت های فروشنده صفحه های نوری بوده است.

خانه یک روستایی در بامیان که از صفحه نوری استفاده می کند
آقای موسوی افزود او با خانواده هایی ملاقات کرده است که هرگز روشنی برق را ندیده بودند
آقای اکبری گفت با خریدن هزاران صفحه نوری، پول هنگفتی نصیب شرکت های فروشنده صفحه های نوری شده است. به گفته او مردم با انتخاب خرید صفحه نوری متضرر شده اند.

اما یونس باصر، رئیس اداره احیا و انکشاف دهات بامیان این موضوع را رد کرد و گفت در حال حاضر توزیع صفحات نوری از سوی وزارت احیا و انکشاف دهات ممنوع شده است.

آقای باصر دلیل ممنوعیت توزیع صفحات نوری را به میان آمدن تنشهای اجتماعی و استهلاکی بودن صفحات نوری خواند.

به گفته او اگر مردم تحت پوشش برنامه همبستگی ملی خواهان داشتن انرژی برق باشند برای آنها نیروگاههای کوچک آبی ساخته خواهد شد. او ساختن نیروگاههای کوچک آبی را از پروژه های "موفق" برنامه همبستگی ملی دانست.

دسترسی به انرژی برق در افغانستان نه تنها در روستاها بلکه در شهرها هم با دشواریهایی روبرو است.

دولت افغانستان پس از سقوط طالبان همواره به مردم وعده داده است که دسترسی به انرژی را در شهرهای این کشور افزایش می دهد؛ اما به نظر می رسد این کار دست کم در کوتاه مدت ممکن نخواهد بود.

+ نوشته شده توسط rawof در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 و ساعت 12:40 |
Arman Website دانلود نرم افزار